Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2011

Έλληνες Ζωγράφοι: Γιώργος Α. Τσάτσος





































Ζωγραφικός Διαλογισμός. Σκέψεις για τη Ζωγραφική Eνατένιση του Aόρατου.













_O Γιώργος Α. Τσάτσος είναι πολιτικός μηχανικός με γερή μεταφυσική αρματωσιά, ο οποίος ζωγραφίζοντας δομεί «κατασκευές» που διαρθρώνονται με απόλυτα λογικό, αλλά όχι πάντα αναμενόμενο τρόπο. Όμως ο μηχανικός αυτός είναι κι ένας ικανότατος επιχειρηματίας με λαμπρές περγαμηνές στον βιομηχανικό τομέα, και ιδιοφυείς εμπνεύσεις που επεκτείνονται και σε άλλες διαστάσεις πέραν της Ευκλειδίου γεωμετρίας (του μήκους, του πλάτους και του ύψους). 
Το εικαστικό του έργο δεν μπορεί (και δεν χρειάζεται) να κριθεί με αμιγώς ζωγραφικά μέτρα και σταθμά, αλλά προσεγγίζει την έννοια του «συνολικού καλλιτεχνήματος» (Gesamtkunstwerk), όπου ο μουσαμάς μετασχηματίζεται σε δισδιάστατο καθρέφτη απεικονίσεως του αθανάτου κόσμου των πλατωνικών-σωκρατικών ιδεών. 
Ακριβώς αυτή η «επίπεδη» απεικόνιση υπερ-στερεών κατασκευών (που επεκτείνονται ενδεχομένως σε πολλαπλές διαστάσεις πέραν του επιστητού), αποκαλύπτεται στην «απότομη» διακοπή του χρώματος και την εναλλαγή των αποχρώσεων χωρίς διαχωριστική γραμμή, ενώ αλλού οι διαχωριστικές γραμμές κυριαρχούν και τονίζουν υπερβολικώς τα περιγράμματα των γραναζιών αυτών των εξωκοσμικών μηχανημάτων, που αποτελούν την κύρια θεματολογία του αενάως πειραματιζόμενου ζωγράφου. 

Στο επίπεδο της συναισθηματικής φορτίσεως των ζωγραφισμένων γλυπτών κυριαρχεί το στοιχείο της χαράς, της ευδαιμονίας, της ευμάρειας, της αφθονίας υλικών και πνευματικών αγαθών. Αυτή η ψυχική γενναιοδωρία του Γιώργου Α. Τσάτσου ανοίγει πύλες προς άλλες διαστάσεις, όπου οι λέξεις «στέρηση», «αρρώστια», «θάνατος» και «αγωνία» δεν έχουν πλέον κανένα νόημα ή αντίκρισμα. 
Στους κρίσιμους καιρούς που ζούμε, με την ανασφάλεια να υπερβαίνει τα μέτρα της λογικής και του κοινού νου, μια τέτοια στάση ζωής δεν είναι απλώς επιθυμητή, αλλά απολύτως αναγκαία. Ο καλλιτέχνης, βυθίζοντας τις ρίζες των κατασκευών του σε  έναν αόρατο στους πολλούς υδροφόρο ορίζοντα, αρδεύει την ψυχή και το βλέμμα του θεατή με το νάμα της αθανασίας. 
Μια εικαστική δημιουργία πρωτότυπη και δραματικώς εναργής. Δείτε το έργο του κι αντιμετωπίστε το ως ζωγραφικό διαλογισμό, ως υπερ-ατομική ενατένιση του Αόρατου, η οποία δεν στοχεύει στην προσωπική δόξα, αλλά στην ανιδιοτελή συνεισφορά στο Όλον, του οποίου είμαστε όλοι μέλη αδιαχώριστα κι αδιαίρετα. Αυτή η φιλοσοφική προοπτική συνιστά και την πρωτοτυπία του όλου εγχειρήματος. Σας εύχομαι καλή ενατένιση του σύμπαντος κόσμου μέσα από τα «παράθυρα» των πινάκων αυτού του εξαιρετικού ατόμου, που ονομάζεται Γιώργος Α. Τσάτσος. 

Κωνσταντίνος Μπούρας
Κριτικός Τέχνης









Φ.Κ. ακρυλικός σε μουσαμα, 40Χ50cm
C. Nicolaou, ακρυλικό σε μουσαμα, 30Χ40cm 




Δεν υπάρχουν σχόλια: