Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2015

Δημοπρασία από τον οίκο Πέτρος Βέργος

Ο οίκος δημοπρασιών έργων τέχνης "Πέτρος Βέργος" προχώρα σε μια ακόμη σημαντική δημοπρασία έργων Τέχνης - πινάκων ζωγραφικής. Τα προς δημοπρασία έργα αφορούν την περίοδο του 19ου και του 20ου αιώνα και είναι έργα κυρίως Ελλήνων καταξιωμένων ζωγράφων και κάποια, ξένων που αφορούν την ελληνική τοπιογραφία, την ελληνική κοινωνική ζωή και την ελληνική φύση, πόλη και χωριό. 
Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν: «Ο Άγιος Μαρτίνος» του Ν. Εγγονόπουλου, «Η πωλήτρια εικόνων» του Θ. Ράλλη, το «Δέντρο» του Παύλου (από το περιβάλλον «Δάσος»), το «Προσχέδιο για το έργο Άνοιξη» του Γ. Μόραλη και σημαντικά έργα των:  Σ. Βασιλείου, Δ. Γαλάνη, Α. Γεραλή, Ν. Χατζηκυριάκου-Γκίκα, Δ. Διαμαντόπουλου, Βλ. Κανιάρη, Δ. Κοκκινίδη, Γ. Κόττη, Ν. Λύτρα, Μ. Πράσινου, Γ. Σπυρόπουλου, Π. Τέτση, Γ. Τσαρούχη, Θ. Τσίγκου, Α. Φασιανού και Γ. Χαλεπά.   Ο κ. Βέργος ως δημοπράτης ενεργεί πάντοτε και ως εκπρόσωπος του πωλητή. Διευθύνει τη δημοπρασία και καθορίζει όλες τις λεπτομέρειες, αλλά και τις διαδοχικές δημοπρασίες - πλειοδοσίες. Δικαιούται να αρνηθεί προσφορές μικρότερες ή μεγαλύτερες του προτεινόμενου από εκείνον ύψος. Τονίζει επίσης ότι κάθε έργο απο τα "παλαιά" πωλείται ως έχει. Ο δημοπράτης και οι συνεργάτες του δεν ευθύνονται για πιθανά ελαττώματα ή φθορές του έργου ή ατέλειες στη περιγραφή του καταλόγου. Τέλος κάθε δήλωσή του περιλαμβάνεται στον κατάλογο της δημοπρασίας και αφορά στην προέλευση του έργου, την χρονολόγηση, γνησιότητα και αποτίμηση της αξίας του έργου, αποτελεί απλή εκτίμηση και δεν δημιουργεί ευθύνη για τα παλαιά έργα. Η ευθύνη αυτή δεν αφορά τον δημοπράτη και τους συνεργάτες του. Παρέχεται η δυνατότητα της επιστροφής ενός έργου εντός τριών ετών από τον πελάτη και της αναγνωμης των χρημάτων του αφαιρουμένου του ΦΠΑ. Προϋπόθεση για την επιστροφή των χρημάτων είναι το έργο να μην έχει μεταπωληθεί σε τρίτο και η τιμή του να μην ξεπερνά τα 12.000 Ε. Να είναι το έργο στην κατάσταση στην οποία αγοράστηκε και το έργο να μην έχει μπει ενέχυρο και να μην έχει εκτεθεί σε δημοπρασία και να παραμένει ελεύθερο από οποιoδήποτε νομικό περιορισμό.
[Artem.gr]

Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2015

Toπία στις αποχρώσεις του γκρι από την Τιτίκα Σάλλα


  Η αίθουσα τέχνης «έ κ φ ρ α σ η – γιαννα γραμματοπουλου», εγκαινιάζει την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2015 την ατομική έκθεση Ζωγραφικής της Τιτίκας Σάλλα με τίτλο «ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Διάλογος με τον Φρίντριχ ».
«Αν η φύση δεν ήταν όμορφη δεν θα άξιζε την προσοχή μας και αν δεν άξιζε την προσοχή μας τότε και η ζωή δεν θα άξιζε να τη ζούμε...» ( JulesHenriPoincare ).
Στη φράση αυτή καταγράφεται το περιεχόμενο και η ουσία της ΖΩΗΣ, της ανθρώπινης ζωής, ως άρρηκτα συνδεδεμένης με τη φύση στην οποία είναι ενταγμένη. Η καθηλωτική δύναμη και το μεγαλείο της φύσης, επενδύθηκε κατά καιρούς με θεϊκές δυνάμεις, προσωποποιήθηκε και λατρεύτηκε με τελετές και εορτές που τιμούσαν τον αέναο κύκλο της αναπαραγωγής και της καρποφορίας, της ζωής και του θανάτου, απεικονίστηκε με ποικίλους τρόπους από πλήθος καλλιτέχνες. 
Η πορεία του πολιτισμού όμως, σήμερα περισσότερο από άλλοτε, την εκθέτει σε υψηλούς κινδύνους. Το μέλλον φαντάζει εξαιρετικά γκρίζο. Και αυτό το δυσοίωνο μέλλον με πολύ μικρές λάμψεις ελπίδας αποτυπώνεται στη σειρά των έργων της Τ. Σάλλα με τον τίτλο «Χαρτογραφίες: Διάλογος με τον Φρίντριχ». Οι εικόνες – τοπία, σε ίδιο μέγεθος στο μεγαλύτερο αριθμό των έργων, δουλεμένες νατουραλιστικά, σε τονικές κλίμακες του γκρι επάνω σε ξύλινες επιφάνειες, μεταπλάθονται σε κορμί ανθρώπινο, συνοδεύονται από συμβολισμούς που κάνουν ανοίγματα σε χαραμάδες ελπίδας εστιασμένες σε χρωματικές παρεμβάσεις στην κυριαρχία του γκρίζου. Αληθοφανείς, αλλά και φανταστικές εικόνες, με φανερά τα ερεθίσματα που αναφέρονται στον τίτλο, αποτυπώνουν έντονα τα συναισθήματα και τη γοητεία που ασκεί η φύση στην καλλιτέχνιδα που καταγράφεται άλλωστε στο σύνολο της δουλειά της, αλλά με ιδιαίτερη έμφαση σε αυτήν που παρουσιάζεται.
O Αντρέας Ιωαννίδης (Ιστορικός Τέχνης, Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών) αναφέρει μεταξύ άλλων σχολιάζοντας το έργο της Τιτίκας Σάλλα: «Η Τιτίκα Σάλλα με τη δουλειά προθέτει στην εξ αποστάσεως γνώση και το βίωμα και μεταπλάθει στα έργα της, όπως τονίζει και η ίδια, κάθε εικόνα της φύσης σε κορμί ανθρώπινο. κορμί κακοποιημένο, παραμορφωμένο και πεισιθάνατο εξ αιτίας της "έλλογης" αλλά βαθύτατα άλογης ανθρώπινης διαχείρισης.
Στα έργα της, έργα με ατμόσφαιρα παλιών χαρακτικών, γεγονός που προσδίδει στη δουλειά της Τιτίκας μια αίσθηση διαχρονικότητας, εμφανίζονται τοπία σε βυζαντινότροπες πανοραμικές όψεις. Ο τρόπος αυτός αναπαράστασης προσδίδει στη φύση το συμπαντικό της χαρακτήρα εμπλουτίζοντάς την ταυτόχρονα με ένα μεταφυσικό περιεχόμενο: πρόκειται για τη στιγμή όπου ο πεπερασμένος άνθρωπος συνδιαλέγεται με το άπειρο του Κόσμου, το άπειρο του Λόγου, με τον ίδιο το Θεό. Πρόκειται για ένα πάντρεμα φύσης και Λόγου-Θεού που μας πάει πολύ πίσω, στο συνδυασμό του Φυσικού Νόμου των στωικών φιλοσόφων και της σκέψης των πατέρων της Εκκλησίας όπου η κατευθυντήρια ιδέα είναι αυτή του θεού ως παγκόσμιου Φυσικού Νόμου. Εκτός όμως από την παραπάνω συνάντηση, η Τιτίκα συνδιαλέγεται στη δουλειά της και με τον αγαπημένο της ζωγράφο του γερμανικού ρομαντισμού CasparFriedrich (1774-1840) και τις υπέροχες απεικονίσεις μιας μεταφυσικής φύσης καθώς και τη σχέση ανθρώπου και φύσης..»

Γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης. Έχει σπουδάσει ζωγραφική χαρακτική και κεραμική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών. Είναι ομότιμη Καθηγήτρια στη Διδακτικής της Τέχνης στην ΑΣΚΤ όπου δίδαξε το γνωστικό αυτό αντικείμενο από το 1998 ως το 2015. Το εικαστικό της έργο έχει παρουσιαστεί σε έντεκα ατομικές εκθέσεις: Το εικαστικό της έργο έχει παρουσιαστεί σε έντεκα ατομικές εκθέσεις και σε πολλές ομαδικές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έργα της βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές και μουσεία. Το επιστημονικό της έργο έχει παρουσιαστεί σε επιστημονικά συνέδρια και ημερίδες. Έχει συγγράψει και επιμεληθεί βιβλία συλλογικούς τόμους, έχει μεταφράσει επιστημονικά κείμενα. Επίσης έχει συμμετάσχει σε ερευνητικά προγράμματα και workshops.
Διάρκεια: 22 Οκτωβρίου – 14 Νοεμβρίου 2015 
[www.artnews.gr]

Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2015

Άρθρο: Χρώμα & Οπτική Αρμονία στη Ζωγραφική


Στον χώρο της τέχνης το χρώμα είναι ένα από τα βασικότερα στοιχεία που απασχολούν τους καλλιτέχνες. Ανάμεσα στα μαθήματα που παρακολουθούν οι φοιτητές στις σχολές Καλών Τεχνών σε ολόκληρο τον κόσμο, ένα από τα βασικότερα μαθήματα είναι εκείνο που σχετίζεται με την Θεωρία του χρώματος.
Η θεωρία του χρώματος συχνά σχετίζεται με πολλούς και διάφορους ορισμούς, έννοιες και τεχνικές που θα μπορούσαν να γεμίσουν τις σελίδες από αρκετές εγκυκλοπαίδειες. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένες βασικές θεωρίες που κατηγοριοποιούν την θεωρία και την χρήση του χρώματος στην τέχνη - ιδιαίτερα στο καλλιτεχνικό μέσο της ζωγραφικής- που συμβάλουν στη λογική και πιο εύκολη χρήση του κάθε χρώματος ανάλογα με το γενικό πλαίσιο μέσα στο οποίο χρησιμοποιείται το κάθε χρώμα από τον καλλιτέχνη.
Η θεωρία του χρώματος δημιουργεί μια λογική δομή που αφορά στο χρώμα. Συχνά, για τις συνθέσεις που αποτελούνται από περισσότερα του ενός στοιχεία, τα επιμέρους στοιχεία μπορούν να μπουν σε μια λογική σειρά με βάση το χρώμα και το χρώμα του κάθε στοιχείου να αποφασιστεί σε συνάρτηση με τα υπόλοιπα. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα μπορεί να είναι μια «νεκρή φύση» με φρούτα όπου όλα τα στοιχεία που την απαρτίζουν αποτελούνται από τις σχέσεις των μεταξύ τους χρωμάτων.
Για όσους πιθανόν δεν γνωρίζουν, τα χρώματα στην τέχνη διακρίνονται σε «βασικά» και «συμπληρωματικά». Τα βασικά χρώματα είναι το κόκκινο, το κίτρινο και το μπλε, ενώ τα συμπληρωματικά είναι το πορτοκαλί, το πράσινο και το βιολέ. Τα συμπληρωματικά χρώματα προκύπτουν από τη μίξη δύο βασικών χρωμάτων. Έτσι το πορτοκαλί δημιουργείται από το κόκκινο και το κίτρινο, το πράσινο από το κίτρινο και το μπλε, και το βιολέ από τον συνδυασμό του κόκκινου και του μπλε. Υπάρχουν και τα τριτογενή χρώματα που προκύπτουν από το συνδυασμό ενός βασικού με ένα συμπληρωματικό χρώμα. 
Κύκλος Χρωμάτων
Οι κανόνες και οι όροι που σχετίζονται με το χρώμα και χρησιμοποιούνται κατά γενικό κανόνα στον χώρο της ζωγραφικής είναι πολλοί και διαφορετικοί. Σε αυτό το άρθρο ωστόσο, καλό θα ήταν να συγκεντρωθούμε στην οπτική αρμονία που δημιουργεί το στοιχείο του χρώματος σε ένα ζωγραφικό έργο τέχνης.
Για να μελετήσουμε την αρμονία που δημιουργεί το στοιχείου του χρώματος στη ζωγραφική, καλό θα ήταν να διευκρινίσουμε λίγο τον όρο «αρμονία». Η αρμονία θα μπορούσε να οριστεί ως μια ευχάριστη διάταξη των μερών από τα οποία αποτελείται ένα σύνολο (είτε μιλάμε για μουσική, είτε για ποίηση, είτε για τέχνη γενικότερα).
Στην οπτική εμπειρία -και στην περίπτωσή μας στον χώρο της ζωγραφικής- αρμονία είναι εκείνο το στοιχείο που ευχαριστεί το μάτι. Προσκαλεί τον θεατή να στρέψει το βλέμμα του σε ένα έργο και δημιουργεί μια υποσυνείδητη αίσθηση τάξης και ισορροπίας στην οπτική εμπειρία.
Paul Cézanne Still Life With Apples c 1890.
Όταν κάτι δεν είναι αρμονικό καταλήγει σε ένα «βαρετό» ή «χαοτικό» αποτέλεσμα. Σε μια ακραία προσέγγιση του μη αρμονικού, ο θεατής ασυνείδητα αποστρέφει το βλέμμα του από το έργο. Έτσι, ο ανθρώπινος εγκέφαλος «επιλέγει» να απορρίψει την εικόνα του «μη αρμονικού έργου. 
Ο λόγος που ο ανθρώπινος εγκέφαλος από μόνος του «επιλέγει» να απορρίψει την μη-αρμονική εικόνα είναι επειδή το ανθρώπινο μάτι έχει συνηθίσει να ακολουθεί μια λογική σειρά που στηρίζεται σε μια λογική δομή των πραγμάτων. Έτσι, η χρωματική αρμονία φέρνει οπτικό ενδιαφέρον στο ανθρώπινο μάτι σε συνδυασμό με την αίσθηση της τάξης και της ισορροπίας. Εν ολίγοις, η αρμονία είναι μια δυναμική ισορροπία.
Το χρώμα είναι ένα από τα πιο δυναμικά στοιχεία σε ένα έργο ζωγραφικής. Η υλικότητα του χρώματος πολλές φορές είναι ικανή να συστήσει εξολοκλήρου ένα ζωγραφικό έργο. Πολλοί είναι επίσης και οι καλλιτέχνες που μελετούν για χρόνια την θεωρία του χρώματος και με καθημερινή εξάσκηση προσπαθούν να επιτύχουν ένα άρτιο αποτέλεσμα.
Αναστασία Βουτσά (Εικαστικός - Μουσειολόγος)